zondag 28 juni 2015

Moestuin

Tot nu toe had ik me meer beziggehouden met de mini-moestuintjes van de AH binnen dan met de echte moestuin buiten. Die had man – geef ik toe – helemaal in z’n eentje aangelegd. Met enige hulp van opa boerderij. Het enige wat ik deed, was de mini-moestuintjes aanreiken toen man daar om vroeg. En, niet te vergeten: ik verzamelde (ontvelde en droogde) afgelopen winter allemaal pompoenpitten om er nieuwe pompoenen mee te kweken. Die man vervolgens in de moestuin plaatste.

Maar nu de eerste radijsjes gesignaleerd zijn, ben ik er niet meer weg te slaan. ECHTE RADIJSJES! Nota bene van de AH zaadjes! Nu wacht ik dus vol verwachting op de aardappelen (sommige gaan heel goed!), op de wortelen (nog klein) en vooral op de rode bieten. Rode bieten straks, uit eigen tuin, die moeten toch echt heel lekker zijn. Af en toe wat pompoensoep tussendoor, en natuurlijk rabarber voor het befaamde rabarbertoetje….mjam…dat wordt me wat. Ik geloof dat ik de lol van zaaien en kweken begin te begrijpen.

maandag 8 juni 2015

Ze heeft 'n vrijer!

"Mieke, kom eens", zei man gisteravond. "Kijk". Hij wees naar de kippenschuur. Daar zat een heel klein poesje door een gat te miauwen naar zijn moeder.

O jee, incest, dachten we meteen. We hebben hier namelijk een broer en zus en geen van twee hebben we laten 'helpen'. Maar toen dachten we opeens aan die donkere kat die hier de afgelopen tijd rondsloop en waren we toch enigszins gerustgesteld.


Vanmiddag heb ik het nestje even goed bekeken en het bleek om maarliefst drie kleintjes te gaan: een witte, een zwarte en één er tussenin. Door die zwarte vermoed ik dat het toch de donkere kat is geweest. En dat betekent dat onze Marleentje (grote jongen gaf haar ooit deze naam; de kat noemde hij Richard) een vrijer heeft!

[met 'n foto van moeders met de drie kinders]

Nou en de ratten: die hebben niks van het vergif gegeten, nada. Ze zullen 'm toch niet gesmeerd zijn?

dinsdag 2 juni 2015

Ratten

De hoeveelheid piepschuimstukjes (isolatiemateriaal) achter het zwembad nam opeens met dusdanige snelheid toe dat we de gemeente gevraagd hebben om de rattenvanger eens te laten komen (wat een luxe dat de gemeente zo iemand aanbiedt!). Die heb ik net het rattenwalhalla laten zien. En nu weet ik opeens allerlei leuks over de rat. Dat ‘ie echt heel slim is. Dat ‘ie heel slecht zicht heeft en daarom altijd langs gebouwen loopt. Dat ‘ie veel houdt van noten omdat ‘ie ze én kan eten én ermee kan spelen. Dat de rattenfamilie het best misbare familielid eerst op nieuw voer afstuurt [slim!] en dat als hij of zij niet dood neervalt, de rest van de familie ook gaat eten. Waardoor er inmiddels gif is ontwikkeld dat pas na 3 of 4 dagen werkt, zodat de familie rustig de tijd krijgt om lekker mee te eten. Om dan en masse het loodje te leggen. Over een week komt de rattenvanger terug om te kijken hoeveel er gegeten is. “Als het dan allemaal op is, nou, dan heb je echt wel met een flinke rattenpopulatie te maken”, zei de rattenvanger enthousiast. Hm. Ik hoop dat het hem tegenvalt. Hoopt u mee?

[met 'n van internet geplukt fotootje]