donderdag 28 mei 2015

Thuiskomen

Het was onze eerste keer thuiskomen in De Danenberg na een wat langere vakantie. En het was spannend! Hoe zouden de beesten er uit zien? Hoe hoog zou het gras staan? Hoe zou het huis ruiken? De twee dames die op ons huis pasten, hadden al laten weten dat alles in orde was, maar we wilden het natuurlijk graag zelf even zien.

Waar ik me als tiener altijd op de stapel vakantiekaartjes van vriendinnen stortte, liepen man en ik nu meteen een rondje om het huis. “De bieten komen omhoog!” en “wat ziet Maaike er goed uit!” maar ook minder leuke ontdekkingen als “wat een onkruid!” Kleine jongen wilde maar één ding: zijn loopfiets. Om rondjes te crossen over bruggetje en pad. Wat een feest.

[met op de foto: kleine jongen aan de rand van de zwemvijver van onze agriturismo]

maandag 4 mei 2015

Tutututu

We renden wat van hot naar her en van her naar hot. Ik deed van alles voor mijn proefschrift op het allerlaatste moment waardoor er uiteraard van alles mis ging. De drukker drukte verkeerd (‘sorry, ja foutje’), de binder sneed verkeerd (of de drukker drukte wederom verkeerd, daar hadden ze ieder een ander idee over), waardoor ik uiteindelijk veel te laat slechts 6 goede exemplaren van het proefschrift had.

Ondertussen belde de pedel dat mijn co-promotor eigenlijk promotor moest zijn en dat mijn proefschrift dus ongeldig was. Fijn! Op de achtergrond beet het ene buurkind het andere, en vroeg de derde steeds tussen mijn telefoontjes door ‘wanneer krijg ik nou een rijst wafel?’ O ja, vergeet ik nog het treinbaanblok, waar het andere buurkind met z’n vinger in vast kwam te zitten en dat er, ook met ladingen zeep en later olie, niet meer vanaf ging. ‘Nou moet m’n vinger er van af…’, huilde hij.

Halleluja. Maar uiteraard kwam alles uiteindelijk wel weer goed. De vinger zit er nog aan en het diploma is binnen. Afgelopen weekend zaten man en ik na een dag buiten zowaar met 'n glaasje wijn te genieten in de tuin. Nog eventjes en we gaan zelfs op vakantie (ik dan wel met laptop erbij). En daar een ongetwijfeld hele fijne bruiloft van A en E vieren. Rennen doen we daarna wel weer.

[met onderaan een foto van grote jongen op ezel Luna in Winterswijk, alwaar we de 40 jarige bruiloft van mijn ouders vierden]