donderdag 19 juni 2014

Wie wat bewaart

Mijn hele leven heb ik al moeite met het wegdoen van spullen. Ik ben er simpelweg teveel aan gehecht. Of ik denk dat ze ooit wel weer van pas gaan komen. Zelfs als het gaat om aantekeningen van  m’n studie (‘ja maar het staat hier wel allemaal heel duidelijk’) of om een oude, verfrommelde waterkoker (‘ja maar die kocht ik toen ik net op kamers ging’). Laat ik maar zwijgen over m’n reeds 15 jaar oude kledingstukken. Dus zeul ik bij iedere verhuizing de godganse boel maar weer mee.

Gelukkig blijkt nu eindelijk dat het gezeul niet voor niets is geweest. Nu we én aan ’t verbouwen zijn én opeens alle ruimte hebben, blijkt die waterkoker best handig. Zelfs de door man verfoeide krukjes komen nu uiterst goed van pas. Wat zeg ik, man zat erop toen hij met onze Poolse vriend de eerste WK-wedstrijd van Nederland keek. Op een ieniemienie televisie die…u voelt ‘m al…jarenlang m’n kamer in Groningen heeft gesierd. Wie wat bewaart…die heeft eerst jarenlang gezeul, maar uiteindelijk toch mooi wel wat.

(met als ultiem bewijs: de winterjas die man vroeger droeg, al die jaren bewaard door opa boerderij en inmiddels al weer twee jaar de uiterst stevige winterjas van grote jongen)

2 opmerkingen: