vrijdag 30 mei 2014

Vervloeken

Geen beter moment om je kinderen te vervloeken, dan een verbouwing. Grote en kleine jongen vinden het lawaai maar niks. Kleine jongen wil sowieso niet meer zelf lopen zodra we de auto daar hebben geparkeerd – “auto zitten” is dan opeens alles wat hij wil en dat terwijl hij het daar de eerste jaren in heeft uitgeschreeuwd – en ook grote jongen is er na krap een maand tijd al “helemaal klaar mee”. Als we er met z’n vieren zijn, dan gaat het nog. Dan is man aan het werk en ben ik bij de jongens. Die dan blij op de trampoline springen.

Maar als we met z’n drieën zijn en ik ook wat wil/moet doen, is het andere koek. Terwijl ik meeloop met een ongediertebestrijder (houtworm in de zolderkap) en vochtspecialist (vochtige muren), hoor ik op de achtergrond alleen maar geschreeuw. “Mamma, je moet NU komen”, commandeert grote jongen (of eigenlijk presenteert hij een keuze: “of je komt NU, of je komt SNEL”). Kleine jongen roept vooral “tillen, tillen, tillen!”, maar durft vanwege de kippen niet naar me toe te komen. Tot overmaat van ramp krijgt grote jongen een splinter in z’n hand. “AUAUAUAU dit doet pijn! Mamma, KOM NU!”

En dat gaat dan zo de rest van de dag door. Af en toe is er opeens een lichtpuntje in de trant van “nee maar, kleine jongen loopt nu al één minuut aan de hand” maar dat duurt helaas niet zo lang. Pas als ik besluit m’n frustratie weg te fietsen en de jongens dus achter in de fietskar mogen, is alles koek en ei. Zoetjes zitten ze tegen elkaar aan gedrukt en zeggen brave dingen tegen elkaar als “kijk, een koe en schapen!” Maar dan valt grote jongen in slaap en begint z'n zware hoofd op kleine jongen te leunen. Die dat hoofd vervolgens uit alle macht probeert weg te duwen. Grote jongen weer wakker... En hoe: één en al misère. Het gekerm stopt pas als ze ’s avonds eindelijk op één oor liggen. Hèhè. Gelukkig morgen weer gewoon een school/crechedag. En dat denken ze zelf geloof ik ook :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten